Lomustyna i Bevacizumab w progresywnym glioblastoma

Bewacizumab jest zatwierdzony do leczenia pacjentów z postępującym glejakiem na podstawie niekontrolowanych danych. Dane z badania fazy 2 sugerowały, że dodanie bewacizumabu do lomustyny może poprawić całkowity czas przeżycia w porównaniu z monoterapiami. Próbowaliśmy ustalić, czy połączenie to spowoduje dłuższe całkowite przeżycie niż sama lomustyna u pacjentów po pierwszej progresji glioblastoma. Metody
Losowo wyznaczono pacjentów z progresją po radiochemioterapii w stosunku 2: do otrzymywania lomustyny z bewacizumabem (grupa złożona, 288 pacjentów) lub samą lomustynę (grupa monoterapii, 149 pacjentów). Oceniono status metylacji promotora metylotransferazy DNA O6-metyloguaniny (MGMT). Jakość życia i funkcje neurokognitywne były oceniane na poziomie wyjściowym i co 12 tygodni. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania było całkowite przeżycie.
Wyniki
W sumie 437 pacjentów poddano randomizacji. Mediana liczby 6-tygodniowych cykli leczenia wynosiła trzy w grupie skojarzonej i jedna w grupie monoterapii. Przy 329 ogólnych przeżyciach (75,3%), terapia skojarzona nie zapewniała przewagi w przeżyciu; mediana całkowitego przeżycia wyniosła 9,1 miesiąca (przedział ufności 95% [CI], 8,1 do 10,1) w grupie skojarzonej i 8,6 miesiąca (95% CI, 7,6 do 10,4) w grupie leczonej monoterapią (współczynnik ryzyka zgonu, 0,95; 95% CI, 0,74 do 1,21, P = 0,65). Okres przeżycia wolnego od postępu choroby ocenianej lokalnie był dłuższy o 2,7 miesiąca w grupie skojarzonej niż w grupie monoterapii: 4,2 miesiąca w porównaniu z 1,5 miesiąca (współczynnik ryzyka progresji lub zgonu choroby, 0,49; 95% CI, 0,39 do 0,61, P <0,001). Zdarzenia niepożądane stopnia 3. do 5. wystąpiły u 63,6% pacjentów w grupie skojarzonej i u 38,1% pacjentów w grupie z monoterapią. Dodanie bewacizumabu do lomustyny nie miało wpływu na jakość życia ani na funkcje neurokognitywne. Status MGMT był prognostyczny.
Wnioski
Pomimo nieco przedłużonego czasu przeżycia wolnego od progresji leczenie lomustyną i bewacyzumabem nie dawało przewagi w zakresie przeżycia w porównaniu z leczeniem samym lomustyną u pacjentów z postępującym glejakiem. (Finansowany przez nieograniczony grant edukacyjny od F. Hoffmann-La Roche i przez fundusz badań nad rakiem EORTC, numer EORTC 26101 ClinicalTrials.gov, NCT01290939, numer Eudra-CT, 2010-023218-30.)
[przypisy: dyżury aptek kościan, endometrioza w bliźnie po cesarce, próba tuberkulinowa ]

No Responses to “Lomustyna i Bevacizumab w progresywnym glioblastoma”

Powiązane tematy z artykułem: dyżury aptek kościan endometrioza w bliźnie po cesarce próba tuberkulinowa

Przeczytaj też:
Zamknięcie owalne otworu owalnego lub terapia przeciwpłytkowa dla udaru kryptogennego ad 5

Na podstawie tych informacji i bez znajomości wskaźników zdarzeń w grupach badawczych w bieżącym badaniu, zmieniliśmy plan analizy statystycznej – po konsultacji z FDA – aby uwzględnić punkt końcowy neuroobrazowania jako punkt końcowy dla coprimary i cofnąć analiza okresowa. W tym nowym punkcie końcowym określiliśmy, że zamknięcie PFO i terapia przeciwpłytkowa będą uważane za lepsze […]

Karoteny

Karoteny, które należą do tetraterpenów, są nienasyconymi węglowodorami o wzorze sumarycznym C40H5B. W ksantofilach o wzorze CAOHO2, np. w rozpowszechnionej w liściach luteinie, dwa atomy wodoru karotenu zastąpione są grupami OH. Wszystkie te nierozpuszczalne w wodzie barwiki można ekstrahować ze świeżych lub suchych chloroplastów roztworem wodnym acetonu lub 80—90-procentowym goracym alkoholem, a więc np. zalewając […]

Zależność rośliny od środowiska

W wodzie istnieją zupełnie inne warunki życia niż na pustyni. Dlatego rośliny wodne i pustyniowe są odmiennie zbudowane i są w stanie rosnąć tylko w swoich zwykłych lub zbliżonych do nich w pewnym stopniu warunkach. Organizm jest zatem tylko wówczas zdolny do życia, gdy jego zewnętrzna i wewnętrzna budowa jest zharmonizowana z właściwym mu środowiskiem, […]

Chromonemy

Z obserwacji stadium wynika jasno, że podczas pierwszego podziału mejotycznego każda chromonema wcześniej lub później uległa podłużnemu rozszczepieniu (jest jednak sprawą sporna, w jakim momencie zachodzi ten proces), tak że każdy z tworzących sie chromosomów potomnych zawiera już dwie, co prawda zazwyczaj niewidoczne chromonemy. Pozostają one w tej postaci aż do końca drugiego podziału mejotycznego. […]

DevURL
Polecamy rowniez: