Lomustyna i Bevacizumab w progresywnym glioblastoma

Bewacizumab jest zatwierdzony do leczenia pacjentów z postępującym glejakiem na podstawie niekontrolowanych danych. Dane z badania fazy 2 sugerowały, że dodanie bewacizumabu do lomustyny może poprawić całkowity czas przeżycia w porównaniu z monoterapiami. Próbowaliśmy ustalić, czy połączenie to spowoduje dłuższe całkowite przeżycie niż sama lomustyna u pacjentów po pierwszej progresji glioblastoma. Metody
Losowo wyznaczono pacjentów z progresją po radiochemioterapii w stosunku 2: do otrzymywania lomustyny z bewacizumabem (grupa złożona, 288 pacjentów) lub samą lomustynę (grupa monoterapii, 149 pacjentów). Oceniono status metylacji promotora metylotransferazy DNA O6-metyloguaniny (MGMT). Jakość życia i funkcje neurokognitywne były oceniane na poziomie wyjściowym i co 12 tygodni. Pierwszorzędowym punktem końcowym badania było całkowite przeżycie.
Wyniki
W sumie 437 pacjentów poddano randomizacji. Mediana liczby 6-tygodniowych cykli leczenia wynosiła trzy w grupie skojarzonej i jedna w grupie monoterapii. Przy 329 ogólnych przeżyciach (75,3%), terapia skojarzona nie zapewniała przewagi w przeżyciu; mediana całkowitego przeżycia wyniosła 9,1 miesiąca (przedział ufności 95% [CI], 8,1 do 10,1) w grupie skojarzonej i 8,6 miesiąca (95% CI, 7,6 do 10,4) w grupie leczonej monoterapią (współczynnik ryzyka zgonu, 0,95; 95% CI, 0,74 do 1,21, P = 0,65). Okres przeżycia wolnego od postępu choroby ocenianej lokalnie był dłuższy o 2,7 miesiąca w grupie skojarzonej niż w grupie monoterapii: 4,2 miesiąca w porównaniu z 1,5 miesiąca (współczynnik ryzyka progresji lub zgonu choroby, 0,49; 95% CI, 0,39 do 0,61, P <0,001). Zdarzenia niepożądane stopnia 3. do 5. wystąpiły u 63,6% pacjentów w grupie skojarzonej i u 38,1% pacjentów w grupie z monoterapią. Dodanie bewacizumabu do lomustyny nie miało wpływu na jakość życia ani na funkcje neurokognitywne. Status MGMT był prognostyczny.
Wnioski
Pomimo nieco przedłużonego czasu przeżycia wolnego od progresji leczenie lomustyną i bewacyzumabem nie dawało przewagi w zakresie przeżycia w porównaniu z leczeniem samym lomustyną u pacjentów z postępującym glejakiem. (Finansowany przez nieograniczony grant edukacyjny od F. Hoffmann-La Roche i przez fundusz badań nad rakiem EORTC, numer EORTC 26101 ClinicalTrials.gov, NCT01290939, numer Eudra-CT, 2010-023218-30.)
[przypisy: dyżury aptek kościan, endometrioza w bliźnie po cesarce, próba tuberkulinowa ]

No Responses to “Lomustyna i Bevacizumab w progresywnym glioblastoma”

Powiązane tematy z artykułem: dyżury aptek kościan endometrioza w bliźnie po cesarce próba tuberkulinowa

Przeczytaj też:
Proces zanikania włókien łączących

Proces zanikania włókien łączących postępuje od jąder potomnych ku powstającej blaszce środkowej. Na obu powierzchniach blaszki środkowej zostaną następnie odkładane delikatne początkowo błony pierwotne. Jeśli szerokość komórki jest nieznaczna, płaszczyzna równikowa fragmoplastu ze wszystkich stron wchodzi w zetkniecie ze ścianami bocznymi komórki. Nowa przegroda zatem dzieli wówczas niemal cd razu protoplast macierzysty na potomne. Jeśli […]

Chromonemy

Z obserwacji stadium wynika jasno, że podczas pierwszego podziału mejotycznego każda chromonema wcześniej lub później uległa podłużnemu rozszczepieniu (jest jednak sprawą sporna, w jakim momencie zachodzi ten proces), tak że każdy z tworzących sie chromosomów potomnych zawiera już dwie, co prawda zazwyczaj niewidoczne chromonemy. Pozostają one w tej postaci aż do końca drugiego podziału mejotycznego. […]

Wiek czerwonych krwinek do transfuzji i wyniki w krytycznie chorych postaciach dorosłych

Nie jest pewne, czy czas przechowywania czerwonych krwinek wpływa na śmiertelność po transfuzji u osób dorosłych krytycznie chorych. Metody W międzynarodowym, wieloośrodkowym, randomizowanym badaniu z podwójnie ślepą próbą, wyznaczyliśmy osoby dorosłe w stanie krytycznym do otrzymywania najświeższych dostępnych, kompatybilnych, allogenicznych krwinek czerwonych (krótkoterminowa grupa do przechowywania) lub standardowych (najstarsze dostępne), kompatybilnych, allogenicznych czerwonych komórki (grupa […]

Mitoza

Mitoza rozpoczyna się w dwóch przeciwległych miejscach błony jądrowej, gdzie przejawia się jako tworzenie okapów biegunowych, następnie postępuje z obu stron ku płaszczyźnie równikowej. W związku z tym chromosomy, dotąd rozproszone w jądrze, zostają przemieszczone i zgrupowane w płytkę równikową. Na terenie tworzącego się wrzeciona łańcuchy polipeptydowe ulegają zorientowaniu liniowemu i leżą równolegle do jego […]

DevURL
Polecamy rowniez: