Rasowe różnice w zależności między ciśnieniem krwi a opornością na insulinę cd

Powietrze w pomieszczeniu było zasysane przez maskę, a natężenie przepływu mierzono za pomocą pneumotachygraph (Gould, Cleveland). Stałą część wydychanego powietrza pobierano i analizowano pod kątem zawartości tlenu i dwutlenku węgla. Analizatory i przepływomierz podłączono do komputera stacjonarnego (Hewlett-Packard, Palo Alto, CA). Zintegrowane pomiary kalorymetryczne wykonywano co pięć minut, rozpoczynając na godzinę przed infuzjami insuliny i kontynuując w czasie infuzji. Badanych poproszono o pozostanie w bezruchu i obudzenie podczas okresu linii podstawowej i ostatnich 40 minut każdego wlewu insuliny. Szybkość utleniania białka podczas testu została oszacowana poprzez pomiar szybkości mocznika w moczu. Wskaźniki utleniania węglowodanów i lipidów obliczono przy użyciu niebiałkowego współczynnika oddechowego. Obliczenia
Szybkość pojawiania się glukozy w osoczu i szybkość endogennego wytwarzania glukozy obliczono z aktywności specyficznej względem glukozy w osoczu [3-3H]. Usuwanie glukozy podczas wlewu insuliny o niskiej dawce obliczano dla każdego 20-minutowego odstępu między 60 a 100 minut i uśredniano w celu oszacowania całkowitej zawartości glukozy w organizmie (wyrażonej jako milimole na minutę). Usuwanie glukozy z całego ciała podczas wlewu insuliny o wysokiej dawce obliczono podobnie w ciągu ostatnich 40 minut (160 do 200 minut), z tym że nie mierzono [3-3H] glukozy. Tempo wychwytu glukozy skorygowano względem stężenia glukozy w osoczu w stanie stacjonarnym podczas badań klamrowych. Metoda obliczania została szczegółowo opisana gdzie indziej.31 Przemianę metaboliczną w spoczynku określono jako średni wydatek energetyczny podczas 40 minut poprzedzających infuzję insuliny. Podstawowy i stymulowany insuliną iloraz oddechowy i zużycie substratu zostały obliczone poprzez uśrednienie wyników uzyskanych podczas 40 minut przed rozpoczęciem wlewu insuliny i podczas ostatnich 40 minut każdego okresu podawania insuliny, jak opisano wcześniej.
Analiza biochemiczna
Stężenie glukozy w osoczu mierzono metodą oksydazy glukozy za pomocą analizatora glukozy Beckmana (Beckman Instruments, Fullerton, Calif). Stężenie insuliny w osoczu oznaczano za pomocą testu radioimmunologicznego, jak opisano wcześniej31; Współczynnik zmienności między testami wynosił od 6 do 8 procent. Aktywność trytowaną glukozą mierzono po wytrącaniu kwasu nadchlorowego z białek osocza, jak opisano wcześniej
Analiza statystyczna
Analizy statystyczne przeprowadzono przy użyciu programów SAS Institute (Cary, NC) .33 Logarytmy wartości glukozy i insuliny w osoczu oraz wskaźniki usuwania glukozy w całym ciele wykorzystano w analizach statystycznych w celu znormalizowania rozkładów. Regresję liniową zastosowano w celu dostosowania do różnic w wieku, płci, masie ciała i procentowej zawartości tłuszczu w ciele. Porównania między grupami przeprowadzono za pomocą analizy wariancji. Relacje między zmiennymi analizowano za pomocą prostej korelacji i regresji wielokrotnej (korelacja cząstkowa). W modelach uwzględniono warunki interakcji rasowej, aby ocenić różnice rasowe w zależnościach między ciśnieniem krwi a różnymi zmiennymi metabolicznymi
[przypisy: asumin, biogenes wrocław, endometrioza w bliźnie po cesarce ]

No Responses to “Rasowe różnice w zależności między ciśnieniem krwi a opornością na insulinę cd”

Powiązane tematy z artykułem: asumin biogenes wrocław endometrioza w bliźnie po cesarce

Partnerzy serwisu:
Przeczytaj też:
Leczenie endoskopowe a manewrowanie dla niemowląt wodogłowia w Ugandzie ad 6

Całkowita śmiertelność i wskaźniki infekcji nie różniły się istotnie między grupami leczonymi (tabela 2). Rycina 3. Rycina 3. Objętość mózgu. Płaszczyzny A i B przedstawiają trajektorie objętości mózgu dla kobiet i mężczyzn, ustalone na podstawie badania przedoperacyjnego, 6-miesięcznego pooperacyjnego i 12-miesięcznego skanu pooperacyjnego.

Endomitoza

W pewnych tkankach roślinnych i zwierzęcych występują w obrębie jądra równoczesne podziały podłużne chromosomów bez zaniku błony jądrowej i bez tworzenia wrzeciona. Podziały takie mogły odbywać się raz lub też kilkakrotnie, prowadząc do podwyższenia liczby chromosomów do 4n, 8n, 16n, a nawet do jeszcze znaczniejszego ich uwielokrotnienia. Proces ten nosi nazwę endomitozy. Badania nad endomitozą, […]

Na kwadratowym uchwycie gwintownika mocujemy zabierak, którego koniec opieramy 10 suport

Na kwadratowym uchwycie gwintownika mocujemy zabierak, którego koniec opieramy 10 suport. Można też zamocować gwintownik w uchwycie dwuszczękowym i osadzić go w tulei konika. Po zamocowaniu przedmiotu i gwintownika włączamy, napęd wrzeciona i w miarę gwintowania przesuwamy tuleję konika nie wywierając nacisku na gwintownik. Obróbka wykańczająca na tokarkach. Na tokarkach można przeprowadzać także obróbkę wykańczającą […]

Ilość plazmy

W toku przekształceń, które dają się prześledzić na przekrojach podłużnych wierzchołka łodygi, ilość plazmy w komórkach powiększa się nieznacznie, wzrastając nieproporcjonalnie do ich zwiększonej objętości. Wskutek tego stają się one pozornie coraz uboższe w plazmę. W pewnej odległości od szczytu łodygi widoczna jest w plazmie rosnących komórek pewna ilość stale powiększających się wolnych przestrzeni — […]

DevURL
Polecamy rowniez: