Posts Tagged ‘asumin’

Znaczenie jądra

Jądro konieczne jest do istnienia życia w komórce. Wielkie znaczenie ma ono jako nosiciel czynników dziedzicznych — genów. Nie jest jeszcze dostatecznie poznane, jaki udział bierze ono w zjawiskach życiowych protoplastu. Prawdopodobnie pewne części składowe jądra, być może także jego jąderka, biorą udział w syntezie białek w cytoplazmie. W komórkach embrionalnych plastydy są licznymi, bardzo drobnymi i jeszcze bezbarwnymi tworami mającymi postać kropel, ziarn lub piszczeli. Read the rest of this entry »

Wygląd jądra

Żywe jądro komórkowe ma wygląd drobno- i gęstoziarnisty. Zwraca też uwagę jedno lub kilka większych, okrągłych, błyszczących ziarn lub kropel; są to zbudowane z białka jąderka (nucleoli). Jądro otoczone jest błoną jądrową, warstwą, która odgranicza wnętrze jądra od otaczającej je zawsze ze wszystkich stron plazmy. Subtelną strukturę jądra można rozpatrywać przede wszystkim na bardzo dobrze utrwalonych i zabarwionych preparatach. Rozpoznaje się wtedy w obrębie jądra najczęściej silnie zabarwione nici („zrąb”) składające się z chromatyny. Read the rest of this entry »

Jądro komórkowe (nucleus)

Utrwalona i zabarwiona plazma może wydawać się jednolita lub (przy złym utrwaleniu) tworzy, podobnie jak ścięte roztwory koloidalne, widoczną pod mikroskopem strukturę siateczkowatą, włóknistą lub piankowatą. Oprócz tych struktur wykazano jeszcze obecne w plazmie komórek embrionalnych i tkanek stałych, wyraźniejsze po utrwaleniu i zabarwieniu specjalnymi metodami, drobne żywe twory ziarniste, pałeczkowate, nitkowate, wrzecionowate lub biszkoptowate. Są to chondriosomy (mitochondria). Przypuszczalnie rozmnażają się one przez podział; zdają się one być nosicielami pewnych enzymów i brać udział w dziedziczeniu. Jądro komórkowe (nucleus) ma najczęściej kształt kulisty, jajowaty lub soczewkowaty. Read the rest of this entry »

Przebieg mitozy

Pasmate chromosomy występują w określonej liczbie; przybierają one postać nici lub pałeczek, ujawniając na całej niemal długości podłużne rozszczepienie na połówki, tzw. chromatydy. Nastepnie chromosomy ulegają przemieszczeniu ku środkowi komórki, gdzie w stadium metafazy zostają zgrupowane w płytkę równikową. Płytka taka, oglądana z góry, ma często kształt gwiaździsty; leży ona zazwyczaj w przyszłej płaszczyźnie podziału komórki. W dalszym przebiegu mitozy chromatydy każdego chromosomu ulegają rozłączeniu, dając dwa jednakowe, odrębne chromosomy potomne. Read the rest of this entry »

Podział protoplastów

Cechy żywych składników komórki rozrodczej są przenoszone na wszystkie komórki rozwijającego się z niej organizmu oraz na jego komórki rozrodcze i ciągłość trwania życia zostaje zachowana. Podział protoplastów rozpoczyna się zazwyczaj od podziału jądra komórkowego. Jest to konieczne w jednojądrowych komórkach, gdyż w ten sposób każda z komórek potomnych otrzymuje jądro; natomiast przy podziale komórek wielojądrowych (np. pewnych glonów i grzybów) nie ma to specjalnego znaczenia; ściana poprzeczna zostaje wówczas zakładana w taki sposób, że każdy z protoplastów potomnych otrzymuje po kilka jąder. Typowy podział protoplastów c. Read the rest of this entry »

Chromoplasty

Jesienne czerwone zabarwienie liści wywołane jest barwieniem się soku komórkowego na czerwono dzięki antocyjanom. Brunatnienie obumierających liści jest zjawiskiem pośmiertnym, przy którym występują brunatne barwiki rozpuszczalne w wodzie. Natomiast u tych drzew iglastych, które w zimie zmieniają barwe z zielonej na żółtobrunatną, a wiosną z powrotem zielenieją (np. Thuja occidentalis), przekształcenia zachodzące w barwikach żywych chloroplastów są odwracalne. Chromoplasty są zawsze żółte lub pomarańczowoczerwone i powstają bezpośrednio z bezbarwnych plastydów komórek embrionalnych lub też z chloroplastów. Read the rest of this entry »

Karoteny

Karoteny, które należą do tetraterpenów, są nienasyconymi węglowodorami o wzorze sumarycznym C40H5B. W ksantofilach o wzorze CAOHO2, np. w rozpowszechnionej w liściach luteinie, dwa atomy wodoru karotenu zastąpione są grupami OH. Wszystkie te nierozpuszczalne w wodzie barwiki można ekstrahować ze świeżych lub suchych chloroplastów roztworem wodnym acetonu lub 80—90-procentowym goracym alkoholem, a więc np. zalewając świeże liście wrzącym alkoholem. Read the rest of this entry »

Pirenoidy

U glonów zdarzają się inaczej wykształcone chloroplasty; mogą być one kubkowate, wstęgowate, gwiaździste lub płytkowate, a nawet siateczkowate (np. Cladophora). Często występują w nich okrągłe lub kanciaste ziarna proteinowe — pirenoidy. Pirenoidy otoczone małymi ziarnami skrobi nazywane są również ogniskami skrobiotwórczymi. Bogate w lipoidy protoplazmatyczne cialo chloroplastów, zrąb (stroma), jest bezbarwne. Read the rest of this entry »

Endomitoza

W pewnych tkankach roślinnych i zwierzęcych występują w obrębie jądra równoczesne podziały podłużne chromosomów bez zaniku błony jądrowej i bez tworzenia wrzeciona. Podziały takie mogły odbywać się raz lub też kilkakrotnie, prowadząc do podwyższenia liczby chromosomów do 4n, 8n, 16n, a nawet do jeszcze znaczniejszego ich uwielokrotnienia. Proces ten nosi nazwę endomitozy. Badania nad endomitozą, prowadzane na szeroką skalę w ciągu lat ostatnich, umożliwiły znaczne rozszerzenie i pogłębienie wiadomości z tej dziedziny. Cykl przemian euchromatynowego chromosomu podczas mitozy. Read the rest of this entry »

Proces mitotycznego podziału jądra

W międzyczasie chromosomy przekształcają się w delikatną siateczkę, w której końce ich stają się niedostrzegalne. Wszelako nie zatracają one swej samoistności. Proces mitotycznego (pośredniego) podziału jądra trwa w zależności od temperatury od jednej do kilku godzin; mechanizm tego podziału sprawia, że każde nowe jądro potomne otrzymuje tę samą liczbę chromosomów, jaką posiadało jądro macierzyste; w ten sposób każdy podział warunkuje ściśle równomierny rozdział substancji chromatynowej, rozmieszczonej liniowo w poszczególnych chromosomach; po podziale podłużnym stale jedna połowa przypada jednemu, druga zaś — drugiemu chromosomowi potomnemu. Jest to jeden z faktów, na których oparty jest wniosek, że chromosomy są nosicielami zawiązków dziedzicznych (genów), umieszczonych w nich szeregowo na podobieństwo sznura pereł. Tylko taki sposób podziału może prowadzić do powstawania chromosomów potomnych, równowartościowych zarówno miedzy sobą, jak i w stosunku do chromosomu macierzystego. Read the rest of this entry »

Przeczytaj też:
Wpływ Clopidogrel Dodany do aspiryny u pacjentów z niedawnym udarem Lacunar AD 5

Interakcje między planowanymi zmiennymi towarzyszącymi a przypisaniem przeciwpłytkowym oceniano za pomocą modeli Cox w celu określenia, czy efekt leczenia różnił się w poszczególnych podgrupach. Wszystkie analizy opierały się na zasadzie zamiaru leczenia. Badanie było monitorowane przez niezależny komitet monitorujący dane i bezpieczeństwo wybrany przez sponsora badania. Dwie zaplanowane analizy pośrednie zostały przeprowadzone po jednej trzeciej […]

Rasowe różnice w zależności między ciśnieniem krwi a opornością na insulinę ad 7

Związek między ciśnieniem krwi a insulinemią lub opornością na insulinę może być zależny od mechanizmów aktywnych u białych, ale nie u Indian Pima ani u czarnych. Alternatywnie, ciśnienie krwi może nie być przyczynowo związane z insuliną w osoczu lub insulinoopornością. Typowy mechanizm, genetyczny lub nabytek, taki jak wzmocniony ton adrenergiczny lub defekt komórkowy lub strukturalny, […]

Szkoły językowe dla młodzieży

Nie wszystkie szkoły przekazują taką samą wiedzę. Skutki tego są widoczne podczas dalszych etapów kształcenia, kiedy widoczne stają się różnice pomiędzy poziomami umiejętności osób, uczących się wcześniej w różnych szkołach. W przypadku nauki języków obcych często konieczne jest dostosowanie poziomu zaawansowania do umiejętności uczniów, wyniesionych z poprzednich szkół. Osoby, które mają większą wiedzę, często decydują […]

Lomustyna i Bevacizumab w progresywnym glioblastoma

Bewacizumab jest zatwierdzony do leczenia pacjentów z postępującym glejakiem na podstawie niekontrolowanych danych. Dane z badania fazy 2 sugerowały, że dodanie bewacizumabu do lomustyny może poprawić całkowity czas przeżycia w porównaniu z monoterapiami. Próbowaliśmy ustalić, czy połączenie to spowoduje dłuższe całkowite przeżycie niż sama lomustyna u pacjentów po pierwszej progresji glioblastoma. Metody Losowo wyznaczono pacjentów […]

DevURL
Polecamy rowniez: