Posts Tagged ‘szkola policealna’

Profaza

W późnej profazie zwoje spiral w chromonemach zwiększają swą średnicę, a jednocześnie ulegają zacieśnianiu; wskutek tego silnie grubiejące chromosomy zostają skrócone do 1/3—1/5 ich największej długości. Następnie nowa matrix otacza chromatydy każdego z chromosomów. Stan maksymalnego skrócenia, przy którym pary chromonem w chromatydach stają się niewidoczne, zostaje osiągnięty w metafazie, w momencie dzielenia się chromosomów; trwa on aż do środkowej anafazy. Odtwarzane w telofazie jąderka nie powstają w dowolnych miejscach wewnątrz jądra, lecz przeważnie wypączkowują one dokoła cienkich heterochromatynowych odcinków, łączących trabanty z ramionami chromosomów; dlatego też pierwotnie pojawiają się one w stałej liczbie (parzystej) i mają w odbudowywanych jądrach potomnych określone położenie, następnie jednak mogą one zlewać się ze sobą. Ostatnie lata przyniosły liczne nowe wyniki w dziedzinie badań nad mitozą. Zagadnieniu pochodzenia i budowy wrzeciona poświęcone są liczne prace współczesne. Z dotychczasowych wyników tych badań można wnosić, że nie wszystkie wrzeciona mitotyczne mają jednakowe pochodzenie. Do najrzadziej występujących należą zapewne opisane niedawno u pierwotniaków wrzeciona czysto cytoplazmatycznego pochodzenia, rozwijające sie poza obrębem błony jądrowej. Natomiast u większości organizmów (należą do nich również rośliny wyższe) wrzeciona biorą przypuszczalnie początek z soku jądrowego (kariolimfy) — powstają albo wyłącznie z niego, albo też wytwarzane są z udziałem cytoplazmy. Zgodnie z wynikami nowych badań można przypuszczać, że podczas powstawania wrzeciona substancje białkowe, występujące w kariolimfie w postaci globularnej, ulegają stopniowemu rozwijaniu w łańcuchy polipeptydowe. [podobne: szkolnictwo wyższe, szkola policealna, szkoła prywatna ]

Anafaza

W późnej anafazie obie chromonemy rozsuwają się w pewnym stopniu i dzięki temu staja sie wyraźniej widoczne. Każdy chromosom potomny zawiera zatem znowu dwie chromatydy, każda z jedną chromonemą. W telofazie zanika matrix chromosomów potomnych. Uwolnione w ten sposób ich pary chromonem zatracają następnie prawidłowość spiralizacji, rozluźniając mniej lub więcej wyraźnie swe zwoje; w tym stadium mają one postać niezmiernie cienkich, bardzo wydłużonych, wciąż jeszcze zespiralizowanych nici, ujawniających słabą barwliwość, leżąc stłoczone w ciasnej przestrzeni jąder potomnych odbudowują następnie ich zrąb. W odcinkach heterochromatynowych rozpuszczanie matrix i rozluźnianie zwojów spiral odbywa sie znacznie później, dopiero w następnej profazie, i trwa bardzo krótko. Dlatego też pozostają one widoczne w jądrze spoczynkowym jako silnie barwiące się chrornocentry, które czasem wykazu ją tendencję do zlewania się. Podczas wczesnej profazy następnego podziału jądra zaznacza się wyraźna despiralizacja odcinków euchromatynowych; w konsekwencji tego procesu zostają zachowane tylko nieliczne szerokie zwoje. Dzięki ternu chromonemy wydają sie wówczas szczególnie długie. W dalszym toku profazy kazda z nich, niezależnie od istniejących spiral szczątkowych, znowu zaczyna ulegać spiralizacji, zrazu przez wytwarzanie bardzo drobnych zwojów o małej średnicy. Najpóźniej w tym stadium odbywa się podłużne rozszczepienie chromonem. Każdy chromosom zatem zawiera mniej więcej od środkowej profazy cztery chromonemy, zespiralizowane parami, czyli po dwie w każdej chromatydzie. Znacznie więcej jeszcze chromonem jednak może występować w poszczególnych chromosomach po endomitozie, podczas której następowały wielokrotne podziały chromosomów w obrębie jądra spoczynkowego, lecz siostrzane chromonemy nie uległy rozłączeniu. [więcej w: szkolnictwo wyższe, szkola policealna, szkoła prywatna ]

Kalendarz wpisow
Luty 2018
P W Ś C P S N
« Sty    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728  
Partnerzy serwisu:


Przeczytaj też:
Przewężenia wtórne

Oprócz centromerów w chromosomach dają się niekiedy zaobserwować przewężenia wtórne, występujące w stałej liczbie i mające określone położenie; często np. leżą one bardzo blisko końca jednego z ramion oddzielając jego drobny segment końcowy, tzw. trabant. Takie chromosomy określamy jako chromosomy z trabantami. Niekiedy w telofazie oraz w jądrze spoczynkowym pewne chromosomy zachowują silną barwliwość bądź […]

Plazmodium

W pasmach obserwuje się prądy plazmy płynące na podobieństwo cieczy, wśród bardziej stałych i gęstszych nieruchomych warstw otaczających. Nadto plazmodium wysuwa na brzegach wypustki plazmy (pseudopodia) lub wciąga już istniejące, wskutek czego porusza się pełzając. Jeżeli napotyka drobne obce ciała, może je opłynąć ze wszystkich stron, wchłonąć i strawić, a wydalić części niestrawione. Są to […]

Pirenoidy

U glonów zdarzają się inaczej wykształcone chloroplasty; mogą być one kubkowate, wstęgowate, gwiaździste lub płytkowate, a nawet siateczkowate (np. Cladophora). Często występują w nich okrągłe lub kanciaste ziarna proteinowe — pirenoidy. Pirenoidy otoczone małymi ziarnami skrobi nazywane są również ogniskami skrobiotwórczymi. Bogate w lipoidy protoplazmatyczne cialo chloroplastów, zrąb (stroma), jest bezbarwne. Jego bezstrukturalna masa podstawowa […]

Szkolenia bhp

Wykonywanie poszczególnych zawodów wiąże się z różnego rodzaju zagrożeniami. Bardzo ważne są zatem odpowiednie szkolenia, pozwalające ograniczyć istniejące ryzyko. Z tego powodu organizuje się kursy z bezpieczeństwa i higieny pracy. Dają one wiedzę na temat tego, jak ograniczać zagrożenia, związane z wykonywaniem poszczególnych zadań, a także w jaki sposób reagować, w sytuacji, kiedy dojdzie do […]

DevURL
Polecamy rowniez: