Proces mitotycznego podziału jądra

W międzyczasie chromosomy przekształcają się w delikatną siateczkę, w której końce ich stają się niedostrzegalne. Wszelako nie zatracają one swej samoistności. Proces mitotycznego (pośredniego) podziału jądra trwa w zależności od temperatury od jednej do kilku godzin; mechanizm tego podziału sprawia, że każde nowe jądro potomne otrzymuje tę samą liczbę chromosomów, jaką posiadało jądro macierzyste; w ten sposób każdy podział warunkuje ściśle równomierny rozdział substancji chromatynowej, rozmieszczonej liniowo w poszczególnych chromosomach; po podziale podłużnym stale jedna połowa przypada jednemu, druga zaś — drugiemu chromosomowi potomnemu. Jest to jeden z faktów, na których oparty jest wniosek, że chromosomy są nosicielami zawiązków dziedzicznych (genów), umieszczonych w nich szeregowo na podobieństwo sznura pereł. Tylko taki sposób podziału może prowadzić do powstawania chromosomów potomnych, równowartościowych zarówno miedzy sobą, jak i w stosunku do chromosomu macierzystego. Podział mitotyczny jądra jest zatem zawsze równodziedziczy. Liczba chromosomów w jądrach tkanek somatycznych jakiegoś gatunku roślinnego jest oznaczona jako 2n; jest ona zwykle stała. Najniższa liczba chromopary chromosomów homologicznych stwierdzona została dotychczas u wyżej uorganizowanych roślin, wynosi 2n 6; zwykle jednak wynosi ona znacznie więcej (czasem zaś może nawet przekraczać 400). Chromosomy w obrębie jądra mogą ujawniać specyficzne dla poszczególnych ras różnice wielkości i kształtu oraz budowy wewnętrznej; wszelako w komórkach ciała wielu istot żywych, np. roślin kwiatowych, w kompleksach chromosomowych pary jednakowych chromosomów [tzw. chromosomów homologicznych]; różnice utrzymują się stale w toku mitozy. Chromosomy, różniące się od siebie kształtem, są nosicielami różnych grup zawiązków dziedzicznych odnośnych gatunków roślinnych. [podobne: biogenes wrocław, profaza, asumin ]

No Responses to “Proces mitotycznego podziału jądra”

Powiązane tematy z artykułem: asumin biogenes wrocław profaza

Partnerzy serwisu:


Przeczytaj też:
Na kwadratowym uchwycie gwintownika mocujemy zabierak, którego koniec opieramy 10 suport

Na kwadratowym uchwycie gwintownika mocujemy zabierak, którego koniec opieramy 10 suport. Można też zamocować gwintownik w uchwycie dwuszczękowym i osadzić go w tulei konika. Po zamocowaniu przedmiotu i gwintownika włączamy, napęd wrzeciona i w miarę gwintowania przesuwamy tuleję konika nie wywierając nacisku na gwintownik. Obróbka wykańczająca na tokarkach. Na tokarkach można przeprowadzać także obróbkę wykańczającą […]

Zamknięcie owalne otworu owalnego lub terapia przeciwpłytkowa dla udaru kryptogennego ad 8

Liczba pacjentów, którzy wymagali leczenia w celu zapobiegania jednemu udarowi w ciągu 24 miesięcy wynosiła około 28 pacjentów. Skuteczność zamknięcia PFO była podobna w pierwotnej analizie zamiar-do-leczenia oraz w analizie pop-protokołu i populacjami leczonymi. Poprzednie próby zamknięcia PFO nie wykazały skuteczności w ich pierwotnych analizach zamiaru leczenia; jednak analizy oparte na populacjach, w których prowadzono […]

Mitoza diploidalnego jądra

Przy mitozie diploidalnego jądra z trzema parami zawsze jednakowo wyobrażonych chromosomów homologicznych, każdy z nich jest rozszczepiony podłużnie na dwie chromatydy; są one ułożone obok siebie w płytkę metafazową. Chromosomy potoczne, czyli połówki podłużne (chromatydy), wędrują ku biegunom wrzeciona. Każde z obu jąder potomnych otrzyma zatem taką samą liczbę chromosomów, jak jądro macierzyste (w danym […]

Leczenie endoskopowe a manewrowanie dla niemowląt wodogłowia w Ugandzie ad 5

Obwód głowy i objętość płynu mózgowo-rdzeniowego były istotnie większe w punkcie wyjściowym w grupie z zastawką trójdzielno-otrzewnową niż w grupie ETV-CPC, ale nie było innych znaczących zaburzeń równowagi między grupami. Brakowało danych wynikowych dla 6 pacjentów (4 w grupie ETV-CPC i 2 w grupie z zastawką żyłowo-otrzewnowo-przedsionkową), z których wszyscy zmarli przed 12-miesięczną obserwacją; ci […]

DevURL
Polecamy rowniez: