Metoda barwienia

Wartość metody barwienia polega na nierównym przyjmowaniu barwników przez różne części zabitej protoplazmy i gdy je próbuje z powrotem odciągnąć środkami rozpuszczającymi. Jednak również żywe składniki protoplazmy mogą barwić się pewnymi barwnikami, np. chryzoidyną lub oranżem akrydynowym (barwienie przyżyciowe). Podstawowa masa żywej plazmy — hyaloplazma — pozornie szklista, nawet pod ultramikroskopem wygląda na niemal próżną optycznie; załamuje ona światło nieco silniej niż woda; pod silnymi powiększeniami dają się w niej zwykle zauważyć drobniutkie ziarenka i kropelki występujące w mniejszej lub większej liczbie; są to mikrosomy. Składają sie one przypuszczalnie z różnorodnych produktów przemiany materii plazmy. Na obwodzie, jak również wewnątrz od strony wakuoli centralnej i innych wakuol, plazma otoczona jest cienką, wolną od ziarenek warstwą hyaloplazmy. Właściwe odgraniczenie tworzy jej zewnętrzna warstwa — oponka cytoplazmatyczna ; warstwa obrzeżająca wakuole określana jest jako tonoplast. Oponki te mogą tworzyć się na nowo i są bardzo ważnymi częściami protoplastu, ponieważ rozstrzygają, które substancje zostaną przyjęte, a które oddane przez protoplazmę. Wszystkie te oponki są półprzepuszczaIne, tzn. przepuszczają one wprawdzie wodę, lecz są nieprzepuszczalne lub trudno przepuszczalne dla wielu rozpuszczonych w wodzie substancji (nawet pewnych soli, cukrów). Podstawowa masa żywej plazmy (podobnie jak jądra i plastydów) niewątpliwie ma niewidoczną pod ultramikroskopem — i dlatego jeszcze nie znaną, ale specyficzną dla gatunku — subtelna budowę. Tylko jeśli przypuścimy istnienie takiej budowy, stanie się zrozumiałe, że plazma licznych jednokomórkowców potrafi wykształcać najkunsztowniejsze formy, otoczki lub szkieleciki i że odbywające się w plazmie każdej komórki różnorodne procesy życiowe są skoordynowane. Być może, iż w plazmie długie, nitkowate, kurczliwe łańcuchy polipeptydów olbrzymich cząstek białka— ułożone są w punkty między nimi to łatwo ulegające przejściowemu rozwiązywaniu połączenia bocznych łańcuchów różnego rodzaju. (Wg Frey—Wyss1inga)[więcej w: wodogłowie u niemowląt objawy, dyżury aptek kościan, wypełnienie zęba cena ]

No Responses to “Metoda barwienia”

Powiązane tematy z artykułem: dyżury aptek kościan wodogłowie u niemowląt objawy wypełnienie zęba cena

Przeczytaj też:
Rasowe różnice w zależności między ciśnieniem krwi a opornością na insulinę ad 7

Związek między ciśnieniem krwi a insulinemią lub opornością na insulinę może być zależny od mechanizmów aktywnych u białych, ale nie u Indian Pima ani u czarnych. Alternatywnie, ciśnienie krwi może nie być przyczynowo związane z insuliną w osoczu lub insulinoopornością. Typowy mechanizm, genetyczny lub nabytek, taki jak wzmocniony ton adrenergiczny lub defekt komórkowy lub strukturalny, […]

Zamknięcie owalne otworu owalnego lub terapia przeciwpłytkowa dla udaru kryptogennego ad 8

Liczba pacjentów, którzy wymagali leczenia w celu zapobiegania jednemu udarowi w ciągu 24 miesięcy wynosiła około 28 pacjentów. Skuteczność zamknięcia PFO była podobna w pierwotnej analizie zamiar-do-leczenia oraz w analizie pop-protokołu i populacjami leczonymi. Poprzednie próby zamknięcia PFO nie wykazały skuteczności w ich pierwotnych analizach zamiaru leczenia; jednak analizy oparte na populacjach, w których prowadzono […]

Postredukcja

Podczas pierwszego podziału ulegają rozdzieleniu ściśle jednakowe odcinki w parach chromatyd; podczas drugiego dopiero nastąpi ich rozdzielenie. Mówimy wówczas, że w tych odcinkach nastąpiła postredukcja. U mieszańców wymiana odcinków prowadzi do powstawania. czterech jąder potomnych, różniących się między sobą pod względem składu dziedzicznego. Wynika to z faktu, że każda z czterech chromatyd biwalentu po mejozie […]

Mitoza diploidalnego jądra

Przy mitozie diploidalnego jądra z trzema parami zawsze jednakowo wyobrażonych chromosomów homologicznych, każdy z nich jest rozszczepiony podłużnie na dwie chromatydy; są one ułożone obok siebie w płytkę metafazową. Chromosomy potoczne, czyli połówki podłużne (chromatydy), wędrują ku biegunom wrzeciona. Każde z obu jąder potomnych otrzyma zatem taką samą liczbę chromosomów, jak jądro macierzyste (w danym […]

DevURL
Polecamy rowniez: