Metoda barwienia

Wartość metody barwienia polega na nierównym przyjmowaniu barwników przez różne części zabitej protoplazmy i gdy je próbuje z powrotem odciągnąć środkami rozpuszczającymi. Jednak również żywe składniki protoplazmy mogą barwić się pewnymi barwnikami, np. chryzoidyną lub oranżem akrydynowym (barwienie przyżyciowe). Podstawowa masa żywej plazmy — hyaloplazma — pozornie szklista, nawet pod ultramikroskopem wygląda na niemal próżną optycznie; załamuje ona światło nieco silniej niż woda; pod silnymi powiększeniami dają się w niej zwykle zauważyć drobniutkie ziarenka i kropelki występujące w mniejszej lub większej liczbie; są to mikrosomy. Składają sie one przypuszczalnie z różnorodnych produktów przemiany materii plazmy. Na obwodzie, jak również wewnątrz od strony wakuoli centralnej i innych wakuol, plazma otoczona jest cienką, wolną od ziarenek warstwą hyaloplazmy. Właściwe odgraniczenie tworzy jej zewnętrzna warstwa — oponka cytoplazmatyczna ; warstwa obrzeżająca wakuole określana jest jako tonoplast. Oponki te mogą tworzyć się na nowo i są bardzo ważnymi częściami protoplastu, ponieważ rozstrzygają, które substancje zostaną przyjęte, a które oddane przez protoplazmę. Wszystkie te oponki są półprzepuszczaIne, tzn. przepuszczają one wprawdzie wodę, lecz są nieprzepuszczalne lub trudno przepuszczalne dla wielu rozpuszczonych w wodzie substancji (nawet pewnych soli, cukrów). Podstawowa masa żywej plazmy (podobnie jak jądra i plastydów) niewątpliwie ma niewidoczną pod ultramikroskopem — i dlatego jeszcze nie znaną, ale specyficzną dla gatunku — subtelna budowę. Tylko jeśli przypuścimy istnienie takiej budowy, stanie się zrozumiałe, że plazma licznych jednokomórkowców potrafi wykształcać najkunsztowniejsze formy, otoczki lub szkieleciki i że odbywające się w plazmie każdej komórki różnorodne procesy życiowe są skoordynowane. Być może, iż w plazmie długie, nitkowate, kurczliwe łańcuchy polipeptydów olbrzymich cząstek białka— ułożone są w punkty między nimi to łatwo ulegające przejściowemu rozwiązywaniu połączenia bocznych łańcuchów różnego rodzaju. (Wg Frey—Wyss1inga)[więcej w: nauka angielskiego przez internet, Kurs na wózki widłowe, nauka rysunku gdańsk ]

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)

Powiązane tematy z artykułem: Kurs na wózki widłowe nauka angielskiego przez internet nauka rysunku gdańsk

Partnerzy serwisu:
Przeczytaj też:
Chromonemy

Z obserwacji stadium wynika jasno, że podczas pierwszego podziału mejotycznego każda chromonema wcześniej lub później uległa podłużnemu rozszczepieniu (jest jednak sprawą sporna, w jakim momencie zachodzi ten proces), tak że każdy z tworzących sie chromosomów potomnych zawiera już dwie, co prawda zazwyczaj niewidoczne chromonemy. Pozostają one w tej postaci aż do końca drugiego podziału mejotycznego. […]

Syrolimus i wtórne profilaktyki raka skóry w transplantacji nerek

Osoby po transplantacji, u których rozwijają się rak płaskonabłonkowy skóry, są obarczone wysokim ryzykiem wystąpienia wielu kolejnych nowotworów skóry. Nie oceniono, czy syrolimus jest użyteczny w profilaktyce wtórnego raka skóry. Metody W tym wieloośrodkowym badaniu losowo przydzielono biorców przeszczepów, którzy przyjmowali inhibitory kalcyneuryny i mieli co najmniej jednego raka skóry płaskonabłonkowej, albo przyjmowali syrolimus jako […]

Metafaza

Z początkiem metafazy staje się niewidoczna błona jądrowa i zanika jąderko; równocześnie wykształca się wrzeciono. Należy zaznaczyć, że ułożenie biwalentów w płytce równikowej w metafazie pierwszego podziału mejotycznego jest odmienne od ułożenia chromosomów w mitozie. Podczas metafazy mitotycznej centromery wszystkich chromosomów leżą w płaszczyźnie równikowej. Natomiast podczas mejozy połączone w biwalenty chromosomy uszeregowane są w […]

Wielkosc wiertarki okresla sie przez podanie srednicy najwiekszego otworu

Wielkość wiertarki określa się przez podanie średnicy największego otworu, jaki może być na niej wiercony w pełnym materiale bez narażenia mechanizmów na uszkodzenie. Na przykład symbol WS-15 oznacza wiertarkę do wiercenia otworów o średnicy nie większej niż 15 mm. Ponadto ważnym wymiarem jest wysięg wrzeciona. Wymiar ten określa największą odległość wierconego, otworu od krawędzi. przedmiotu […]

DevURL
Polecamy rowniez: